Dit
wordt een branche vreemde weblog maar sluit wel aan bij mijn ervaring met
modern management.
Het
contract van topgear presentator Jeremy Clarkson wordt niet verlengd, dat is
een eufemisme voor hij wordt ontslagen. Natuurlijk is het een rare kwibus die
niet weet waar zijn grenzen liggen en daarmee is Clarkson vooral een kleuter,
maar de manier waarop de BBC dit oplost is heel erg storend.
TopGear
is voor mij vrijdagavond vermaak en valt in dezelfde categorie als Curry en Van
Inkel en Leo van der Goot. En ik zou Rob Stenders te kort doen als ik hem niet
zou noemen. Dit zijn artiesten die interessant zijn juist omdat ze naast de
lijntjes kleuren. Daar kun je geen modern management op los laten. Immers
perfect binnen de lijntjes kleuren levert een mooie hond op en een 10 van de
juffrouw maar wanneer van die hond een prachtige leeuw wordt gemaakt kan het
niet beoordeeld worden met bestaande beoordelingsmethoden. En dat is nu net wat
artiesten doen: naast de lijntjes kleuren en Clarkson is een artiest. Artiesten
beoordeel je het beste langs en Rock en Roll meetlat.
In de
Rock en Roll hangen ze aan kroonluchters en smijten ze televisies door de
hotelkamer. En ze slaan elkaar op de bek. Maar als ze dan weer nuchter zijn
beseffen ze dat ze weliswaar een klootzak in het gezicht hebben gemept maar dat
dat wel een klootzak is waarmee fantastische muziek wordt gemaakt. Door gaan
dus. Wanneer Mick Jagger en Keith Richards middels modern management waren
beoordeeld, zouden de Rolling Stones geen 5 jaar hebben bestaan.
Daar is
het waar de BBC het verkeerd aan pakt. BBC had niet moeten oordelen volgens
modern management maar de bal terugkaatsen: “Dus jij hebt een probleem
Clarkson? Los het op en val ons er niet mee lastig.” En dan was het opgelost
zoals kleuters in de zandbak het oplossen nadat ze elkaar van de step hebben
geduwd: “Zullen we weer vriendjes zijn, want samen maken we toch de aller vetste
zandkastelen”.
Ulko Stoll
Geen opmerkingen:
Een reactie posten